رواق / Ravaq

می خواه و گل‌افشان کن از دهر چه می‌جویی؟ ۴۹۵

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۵ مفعول و مفاعیلن مفعول و مفاعیلن می خواه و گل افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟ این گفت سحر بلبل، ای گل تو چه می‌گویی؟ مسند به گلستان بر تا

ای دل گر از آن چاه زنخدان به در آیی ۴۹۴

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۴ مفعول و مفاعیل و مفاعیل و مفاعیل ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی هر جا که روی زود پشيمان به درآیی شايد که به آبی فلکت دست نگيرد

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ۴۹۳

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۳ مفعول و مفاعیلن مفعول و مفاعیلن ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی مشتاقی و مهجوری دور از تو چنا

سلامی چو بوی خوش آشنایی ۴۹۲

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۲ فعولن فعولن فعولن فعولن سلامی چو بوی خوش آشنایی بدان مردم ديده‌ی روشنایی درودی چو نور دل پارسايان بدان شمع خلوتگه پارسایی نمی‌بينم

به چشم کرده‌ام ابروی ماه‌سیمایی ۴۹۱

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۱ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن به چشم کرده‌ام ابروی ماه سيمایی خيال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی اميد هست که منشور عشقبازی من از آن کمانچه‌ی ا

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی ۴۹۰

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۹۰ فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن در همه دير مغان نيست چو من شيدایی خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی دل که آيينه‌ی شاهی‌ست غباری دارد ا

ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی ۴۸۹

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۹ مفعول و فاعلاتن مفعول و فاعلاتن ای در رخ تو پيدا انوار پادشاهی در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی کلک تو بارک الله بر ملک و دين گشاده

سحرم هاتف میخانه به دولت‌خواهی ۴۸۸

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۸ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن سحرم هاتف ميخانه به دولتخواهی گفت بازآی که ديرينه‌ی اين درگاهی همچو جم جرعه‌ی ما کش که ز سر دو جهان

ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی ۴۸۷

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۷ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی تا راهرو نباشی کی راهبر شوی در مکتب حقايق پيش اديب عشق هان ای پسر بکو

بلبل به شاخ سرو به گلبانگ پهلوی ۴۸۶

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۶ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن ویدیویی که در برنامه‌ی این نمره درباره‌ش صحبت کردیم بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی می‌خواند دوش درس

ساقیا سایه‌ی ابر است و بهار و لب جوی ۴۸۵

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۵ فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن ساقيا سايه‌ی ابر است و بهار و لب جوی من نگويم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی گوش بگشای که بلبل به فغان می‌گو

تو مگر بر لب آبی به هوس بنشينی ۴۸۴

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۴ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن تو مگر بر لب آبی به هوس بنشينی ور نه هر فتنه که بينی همه از خود بينی به خدایی که تویی بنده‌ی بگزيده او

سحرگه رهروی در سرزمینی ۴۸۳

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۳ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل سحرگه رهروی در سرزمينی همی گفت اين معما با قرينی که ای صوفی شراب آن گه شود صاف که در شيشه بماند اربعينی

ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی ۴۸۲

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۲ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی چوگان حکم در کف و گویی نمی‌زنی باز ظفر

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی ۴۸۱

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۸۱ فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن بشنو اين نکته که خود را ز غم آزاده کنی خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی آخرالامر گل کوزه‌گران خواهی شد

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی ۴۸۰

«««««🍷می‌بهـا»»»»» اجرای قطعه‌ی عسل غزل نمره ۴۸۰ فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن ای که در کشتن ما هيچ مدارا نکنی سود و سرمايه بسوزی و محابا نکنی دردمندان بلا زهر هلاهل د

صبح است ژاله می‌چکد از ابر بهمنی ۴۷۹

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۷۹ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی برگ صبوح ساز و بده جام يک منی در بحر مایی و منی افتاده‌ام بيار می

نوش کن جام شراب یک منی ۴۷۸

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۷۸ فاعلاتن فاعلاتن فاعلن نوش کن جام شراب يک منی تا بدان بيخ غم از دل برکنی دل گشاده دار چون جام شراب سرگرفته چند چون خم دنی چون ز جام

دو یار زیرک و از باده‌ی کهن دو منی ۴۷۷

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۷۷ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن دو يار زيرک و از باده‌ی کهن دو منی فراغتی و کتابی و گوشه‌ی چمنی من اين مقام به دنيا و آخرت ندهم اگر

نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی ۴۷۶

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۷۶ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن نسيم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی گذر به کوی فلان کن در آن زمان که تو دانی تو پيک خلوت رازی و ديده