رادیو تاسیان

کافه پارادیزو

به خودم گفتم ترس، دقیقاً همین‌جاست...توو موندنِ همیشگیِ آدم، داخلِ نسخه‌ای از خودش که نمی‌دونه دلیلش چیه... سرمو آوردم بالا... از پشتِ شیشه، هنوز می‌شد سایه‌شو بینِ شلو

یک قدم مانده به سقوط، و من هنوز زنده‌ام

🎧 یک قدم مانده به سقوط، و من هنوز زنده‌ام! تا حالا شده اتفاقی در زندگیت بیفته که تو رو تا یک قدمی ناامیدی ببره؟ اونقدر که بخواهی همه‌چیز رو رها کنی و دست از تلاش برداری؟

داستان کوتاهی درباره عشق

🎧 با حمایت برند شاوما، اپیزود سینمایی «داستان کوتاهی درباره عشق» از پادکست رادیو تاسیان، به‌صورت رسمی در پلتفرم‌های پادکست منتشر شد. بخشی از اپیزود: اولین قطره بارون م

نوری که خورشید نبود

یادته؟ به یار گفتی آدم وقتی از بالا زمین رو نگاه می‌کنه، باید دلش قرص باشه؛ چون بالا بودن یعنی فاصله داشتن. ولی حالا می‌فهمم تو اشتباه می‌کردی. بالا بودن یعنی تنها بو

سه ثانیه قبل از خداحافظی

پیلامار، جاده‌ی خاطرات ساخته می‌شه یا ما می‌سازیمش؟ اگه ساخته می‌شه، پس چرا هرچی جلوتر می‌رن، جنگل میاد جلو، شاخه‌ها دست می‌ندازن روشون، برگ‌ها می‌ریزین و آروم بی‌سر و ص

زندگی قبل از عاشق شدن

با حمایت پریل، اپیزود جدید رادیو تاسیان منتشر شد نویسنده و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریگوینده: رضا کریمیانایده‌پرداز: بهار احمدیمیکس و مسترینگ: استودیو نووُپخش اختصاصی

مهاجرت

🎙️ اپیزود «مهاجرت» 🎙️ این اپیزود با حضور ۱۳ گوینده و ایفای نقش توسط گروهی از هنرمندان، یکی از گسترده‌ترین تولیدات رادیو تاسیان را شکل داده است. برای نخستین‌بار در آثار

اپیزود رسمی رادیو تاسیان/ بهار

ناظر: امیرعلی مهاجری خوانندگان: عباس آقاخانی / لیلی تنظیم صدا: آترین شکوهی بازخوانی ترانه ای از ابراهیم منصفی Hosted on SHENOTO

نور و آن شهر ساحلی

گفتم چون دلتنگی یعنی یکی یه چیزی ازت دزدیده و واسه همیشه رفته... نه جای اون چیزی که دزدیده ازت خوب میشه و نه هیچ وفت اون دزد بر میگرده.... تو میمونی و یه بدن نیمه جونی که

آقای پابلو اسکوبار، من می‌ترسم!

پدر مسیر شما را تباهی می‌داند و مسیر درست را مسیری امن و بی‌دردسر معرفی می‌کند. اما من با او مخالفم. من فکر می‌کنم جاده‌های آرام و بی‌حاشیه شبیه جاده‌های کویری و صاف‌اند؛

دل آرام و بادبادکهای قرمز

دل آرام خانوم، نمیدونم کی برمیگردم...  نمیدونم اصلا یبار دیگه میتونم به اون موهای فرفریت نگاه کنم؟ اصلاً برمیگردم؟ اصلاً این جنگ تموم میشه؟ هیچ نمیدونم. فقط یه چیزو بهت

دریا هم دیگر صدایش نمی‌زد

از میان موجهای دریا داستانش را برایم میخواند: "او آنجا نشسته بود، روبه‌روی پنجره‌ای که به هیچ منظره‌ای ختم نمی‌شد، و در دلش چیزی گم شده بود. چیزی که نه نام داشت و نه شک

نُت آخر

زن، برای اولین بار لبخند زد. لبخندی کوتاه، اما عمیق. بعد، آرام لیوانش را بلند کرد. آخرین بار. و پیش از آن‌که آهنگ به پایان برسد، برخاست. رفت. نه با شتاب، نه با تردید

یک روز معمولی | طنز

الهام گرفته از داستانی واقعی موسی موند و یک وصیتی که تا ابد تمومی نداشت. از پدرش هم ارثیه‌ی خاصی واسش نموند. روزی که پدر ارث رو تقسیم می‌کرد، خونه رو بخشید به برادر بزرگ

نام آن دلتنگی

نامِ آن دلتنگی‌ست که نه از نبودِ کسی، نه از خاطره‌ای روشن، که از فراموشی خودت در آینه‌ی آدم‌ها می‌آید. آن غمِ محوی که وسطِ خندیدن ناگهان گلوت را می‌فشارد، در شلوغی بغلت م

پاییز | هیچ

هیچ  🍂🍁به بهانه پاییز...  اختصاصی از رادیو تاسیان نویسندگان و گویندگان: علی حسین غلامی امیرعلی مهاجری پوستر از فریما رئوفی Hosted on SHENOTO

جای امن رویا

چقدر قشنگه وقتی فقط من می‌دونم... وقتی همه‌ی این حس‌ها، این لحظه‌ها، تو دل خودمه و تو حتی نمی‌دونی داری زندگیِ یکیو نفس می‌کشی... خیالم راحته، چون این حرفا، اینا که ا

مادام ژولیت

🎧 اپیزود تازه رادیو تاسیان منتشر شد! «من اینجام… ایستاده… ساکت… خیره به سایه‌هایی که از پشت پنجره رد می‌شن… تو اونجایی، من اینجا… همین‌قدر نزدیک، اما میانمون یه دیوار

هاشیموتو | +18

«توجه: این اپیزود دارای ادبیاتی آزاد و بزرگسالانه است و ممکن است شامل واژگانی باشد که برای افراد زیر ۱۵ سال مناسب نباشد. لطفاً در جمع‌های عمومی یا در حضور کودکان پخش نشود

ُسقوط

سقوط  ما عین دوتا چتربازیم... دوتا آدم که از اون بالا، از لب بوم دنیا، خودمونو پرت کردیم پایین تا یه سقوط آزاد واقعی رو تجربه کنیم... نه واسه هیجان، نه واسه فرار، فقط وا